STING  و نقش آن در درمان یا پیشگیری از بیماریهای اتوایمیون

 محققین معتقدند  یک STINGکوچک می تواند راه درازی را در کمک به درمان یا حتی پیشگیری  از بیماریهای اتوایمیون نظیر آرتروز، دیابت نوع 1 و مالتیپل اسکلروز بپیماید. به گفته ی دکتر Mellorدر دانشکده ی پزشکی جورجیا : بوسیله ی چندین پیام ، پروتئین STINGمی تواند پاسخ ایمنی را خاموش یا حتی از حمله ی آن به اجزاء سالم بدن از جمله کلاژن ، انسولین و غلاف محافظت  کننده از نورونها یا تمام اهدافی که در بیماریهای اتوایمیون مورد تهاجم سیستم ایمنی  قرارمی گیرند، جلوگیری نماید.

محققین دانشگاه جورجیا از نقش مهم و بحرانی پروتئین STINGبعد از تزریق نانو ذرات زیر میکروسکوپی DNAکه از طریق مهندسی، حامل داروها یا  ژنهایی برای سلولها هستند آگاه شدند.

سال گذشته محققین برای اولین بار گزارش نمودند که حتی ذرات ریز میکروسکوپی  DNA  که حامل هیچ دارو یا ژن خاصی نیستند، می توانند از طریق بیان آنزیم  IDOدر مدلهای موش مبتلا به آرتروز پاسخ ایمنی را سرکوب کنند.

محققین اخیر آنها متوجه شدند این تأثیر جاودیی به تأثیر  STINGمربوط می شود. پروتئین STINGمولکولهایی که DNAرا  شناسایی وسبب آزاد شدن IDOیا indoleamine 2,3-dioxygenaseمی شود را تشخص میدهد. درحقیقت STINGبخشی از مسیر DNA-sensingاست که به ما چیزی را که قبلاً از آن آگاه نبودیم نشان می دهد.

دکتر Mellorمی گوید: درحقیقت موشهای فاقد STINGبه نانو ذرات DNAپاسخ نمی دهند. اومی افزاید :نانو ذرات DNAدرحقیقت برای بدن مانند باقیمانده های DNAی هسته ی سلولهای مرده هستند. شما می توانید شباهتی بین عملکرد نانو ذرات DNAبا آنچه درهنگام مرگ یک سلول درمسیرهای خاصی اتفاق می افتد، ترسیم کنید. محققین از قبل می دانستند که ارتباطی بین پروتئین STINGوسیستم ایمنی وجود دارد: باکتری لیستریا که از طریق غذا وارد بدن می شود یک دی نوکلئوتید حلقوی ازخود آزاد می کند که سبب فعال شدن STINGدرسلولهای آلوده می شود.

با این وجود این برای اولین بار است که دانشمندان پی بردند که در این موارد  دیگر ، پروتئین STINGسبب خاموش شدن سیستم ایمنی می شود. به گفته ی دکتر  Mellor: کاملاً واضح است که این یکی از راههایی است که باکتری می تواند از حذف خود توسط سیستم ایمنی ممانعت کند. او معتقد است پروتئین STINGهمین کار را می تواند برای کلاژن درغضروف زانو و در سایر بیماریهای اتوایمیون انجام دهد.

سوال این است که بهترین روش برای فعال کردن STINGچیست ؟ محققین به  مقایسه ی نتایج بدست آمده از فعال سازی STINGتوسط نانو ذرات DNAبا تحریک مستقیم آن توسط دی نوکلئوتید حلقوی  پرداختند.

دکتر Mellorمی گوید: از آنجائیکه سنتز یک دی نوکلئوتید حلقوی بسیار ساده است و تأثیر مستقیم آن می تواند از اثرات مضر جانبی احتمالی آن بکاهد از آن  به عنوان جایگزینی برای نانو ذرات DNAنام می برند. او می افزاید ماباید بدانیم بهترین روش چیست؟

پرفسور Mellorهمچنین فرضیه ی اصلی خود را با بارگذاری آنتیژنهای انسولین ومیلین – به ترتیب اهداف سیستم ایمنی دردیابت نوع 1 و مالتیپل اسکروز- بروی نانو ذرات DNAدنبال کرد. او این کار را به  منظور بررسی افزایش تأثیرات  درمانی آنها انجام داد. او همچنین به بررسی بیشتر پاسخ STINGبه نانو ذرات DNAدراین دو مدل جانوری بیماری پرداخت.

دکتر Mellorبودجه ی جدیدی برای تعیین اثر سرکوب کنندگی نانو ذرات  DNAبر ورم مفاصل ناشی از تخریب کلاژن درمدلهای جانوری این بیماری دریافت کرد. با کمال تعجب  دانشمندان مشاهده کردند که STINGمی تواند بطور واقعی سبب  سرکوب یا تحریک یک پاسخ ایمنی شود این اثر بستگی به چگونگی برانگیخته  شدن یا تحریک STINGدارد.

هنگامیکه محققین دانشگاه جورجیا، محرک STINGرا در جریان خون وارد نمودند نتیجه ی آن سرکوب پاسخ ایمنی بود. اما  تأثیر معکوس آن یعنی تحریک پاسخ ایمنی هنگامی اتفاق می افتاد که عوامل  تحریک کننده ی STINGدرزیر پوست تزریق می شدند.

 در جریان خون تعداد زیادی سلولهای ایمنی بنام فاگوسیت ها وجود دارند که ذرات زیرمیکروسکوپی را که سبب تخریب سیتوپلاسم سلول می شوند می بلعند. در این حالت، حسگرها ، DNAاین ریز ذرات راشناسایی کرده و پیامی را ارسال  می کنند که سبب بیان و تولید آنزیم IDOمی گردد. در این کمپلکس بنظر می رسد STINGبرای شناسایی مولکولهایی که  DNAراشناسایی می کنند ضروری باشد.

محققین درهر سه مدل جانوری بیماریهای نام برده (دیابت نوع 1، آرتروز و مالتیپل اسکلروز) پاسخها را مستند کردند. برای مثال درمورد دیابت نوع 1، آنها بیماری را  درموشی که از نظر ژنتیکی برای ابتلا به دیابت نوع 1 دست کاری شده بود،متوقف نمودند.

 دکتر Mellorمی گوید: هر چه درمان را در مراحل اولیه وابتدایی تری انجام دهیم، برگشت بیماری غیر ممکن تر می شود. به همین علت است که هدف نهایی ما تولید واکسن است. هر چه بتوانیم پروفایل ژنتیکی افراد درمعرض خطر را بهتر  شناسایی کنیم می توانیم درهایی را برای جلوگیری از ابتلا به تمام این بیماریها  بگشاییم، درست مانند واکسن هایی که برای بسیاری از بیماریهای عفونی بکار می روند.

 اگر بتوانیم درمراحل بسیار ابتدایی به تنظیم سیستم ایمنی بپردازیم احتمال ابتلا به بیماریهای  اتوایمیون را به صفر نزدیک خواهیم کرد.

 دکتر Mellorدرسال 1998 درمجله ی ساینس ، مقاله ای را منتشر کرد که در آن به تولید  IDOتوسط جنین برای جلوگیری از رد جنین توسط سیستم ایمنی مادراشاره شده بود.  آنزیم IDOبا شکستن اسید آمینه ی تویپتوفان که برای بقا سلولهای Tسیستم ایمنی  حیاتی است، عمل خود را انجام می دهد. سلولهای Tدر سیستم ایمنی مسئول پاسخ ایمنی  هستند.

درمطالعات بعدی نشان داده شد که تومورها با استفاده از آنزیم IDOدربرابر حمله ی سیستم ایمنی از خود محافظت می کنند به همین علت مطالعات در زمینه ی یافتن ممانعت کننده ی IDOبرای مبارزه با سرطان درحال انجام  است .

 از سوی دیگر شواهد روز افزونی درمورد بیان وتولید IDOو محافظت از ارگان  پیوند زده شده ومقابله  با بیماریهای اتوایمیون از مطالعات اخیر بدست  آمده است که همگی امیدهایی را برای درمان بیماریهای اتوایمیون ازجمله ی دیابت  نوع  1 بوجود آورده است.

منبع :www.medicalnewstoday.com/releases/265865.php